Niezależna polska moda: Karolina Wiśniewska omawia projektantów i trendy

Karolina Wiśniewska

Niezależna stylistka, Warszawa

Była kierowniczka projektów kreatywnych w LPP (grupa Reserved), od 2019 roku konsultantka modowa polskich niezależnych projektantów. Specjalistka od Warsaw Fashion Week i eksportu polskich projektantów do Europy Zachodniej.

Audrey Marchand, francuska dziennikarka specjalizująca się w kulturach Europy Środkowej, spotyka Karolinę Wiśniewską w Warszawie, w jej studiu na Pradze. Karolina, wcześniej związana z gigantem LPP, zostawiła wszystko, by stać się głosem polskich niezależnych projektantów na arenie międzynarodowej. Opowiada nam o dynamicznie rozwijającej się scenie mody, dalekiej od stereotypów i fabryk fast fashion.

W tym wywiadzie opowiada o liczących się domach mody, głębokich wpływach kulturowych na polską estetykę oraz powodach, dla których polska moda wreszcie zasługuje na uwagę francuskiej prasy. Polska moda i branża tekstylna mają historię znacznie bogatszą, niż sugerują witryny Reserved — Karolina może o tym zaświadczyć.

Polska niezależna scena mody w 2026 roku

Audrey Marchand: Karolino, proszę opisać nam polską niezależną scenę mody w 2026 roku. Na jakim naprawdę jest etapie?

Karolina Wiśniewska: Ta scena dojrzewa i obserwowanie tego od środka jest zarazem ekscytujące i trochę oszałamiające. Przez długi czas istniały dwa światy, które wzajemnie się ignorowały: z jednej strony giganci tacy jak LPP z markami Reserved, Cropp czy Mohito, produkujący na skalę przemysłową dla całej Europy; z drugiej — mgławica niezależnych projektantów pracujących niemal w zamkniętym obiegu dla wykształconej warszawskiej klienteli. W 2026 roku zmienia się to, że ten drugi świat zaczyna odnosić sukcesy w eksporcie. Międzynarodowe platformy takie jak Farfetch czy SSENSE oferują coraz więcej polskich marek. Francuscy, włoscy i holenderscy redaktorzy mody zaczynają przyjeżdżać na Warsaw Fashion Week, co jeszcze pięć lat temu zdarzało się niezwykle rzadko. Pokolenie projektantów urodzonych mniej więcej w latach 1985-1995 zdobywało doświadczenie w Anglii, w Central Saint Martins lub w Antwerpii, po czym wróciło do Polski z globalną wizją, lecz z korzeniami mocno osadzonymi w lokalnej kulturze. Tego połączenia wcześniej właśnie brakowało. Powiedziałabym, że 2026 to rok, w którym polska moda niezależna przestaje być pilnie strzeżoną tajemnicą i staje się przedmiotem międzynarodowego zainteresowania. Wśród 50 kultowych polskich marek znajduje się obecnie kilka nazw ze świata mody niezależnej obok historycznych gigantów, co świadczy o rosnącym uznaniu.

Polscy projektanci, których warto znać we Francji

Audrey Marchand: Którzy polscy projektanci powinni koniecznie znaleźć się na radarze francuskich czytelników?

Karolina Wiśniewska: Gdybym miała sporządzić krótką, ale uczciwą listę, zaczęłabym od Misbhv, które być może już teraz jest najbardziej znaną nazwą poza Polską. To duet założony przez Tomka i Natalię w Warszawie w 2013 roku, tworzący bardzo wyrazisty, konceptualny streetwear, z sylwetkami wywodzącymi się bezpośrednio z polskiej kultury klubowej lat 1990. Ubierają artystów takich jak Travis Scott, a ich najnowsza kolekcja jesienno-zimowa została zaprezentowana w Mediolanie. Następnie Paprocki & Brzozowski: dwóch mężczyzn, jedna wizja couture flirtująca z surrealizmem. Ich suknie ślubne są niesamowite, a damskie prêt-à-porter łączy bardzo polski rygor techniczny z niemal rzeźbiarskimi formami. Dla miłośników czegoś bardziej przystępnego, lecz wciąż wysokiej jakości, Bizuu oferuje kolorowe sukienki i bardzo świetliste kwiatowe nadruki, z dostawą do Francji za pośrednictwem swojej strony. I na koniec Joanna Klimas — pracuje z woalem, lnem i jedwabiem z lekkością przypominającą Jacquemusa, lecz z bardzo północną powściągliwością. Nie są to marki próbujące kopiować Paryż czy Mediolan. Mają własną tożsamość i właśnie to czyni je interesującymi. Ich estetyka często prowadzi zresztą dialog z innymi przejawami polskiej kreatywności, takimi jak polskie kosmetyki, które stawiają na tę samą wyrafinowaną powściągliwość i autentyczność receptur.

Reserved i polski przemysł tekstylny

Audrey Marchand: Pracowała Pani w LPP. Jak Reserved zmieniło polski przemysł tekstylny — na dobre i na złe?

Karolina Wiśniewska: Historia LPP jest naprawdę niezwykła, jeśli umieścić ją w odpowiednim kontekście. W 1991 roku dwóch przedsiębiorców z Gdańska zakłada firmę zajmującą się importem i eksportem odzieży w kraju, który dopiero co wyszedł z komunizmu. Trzydzieści lat później jest to piąta co do wielkości firma detaliczna z branży modowej w Europie, z marką Reserved obecną w ponad czterdziestu krajach. Osiągnięcia LPP w zakresie zatrudnienia i organizacji polskiego sektora tekstylnego są znaczące. Rozwinęli kompetencje logistyczne, zdolności produkcyjne i specjalistyczną wiedzę w zarządzaniu markami, z czego skorzystał cały ekosystem. Wraz z nimi rozwinęły się setki polskich podwykonawców. Bilans jest bardziej niejednoznaczny w kwestii zdolności do twórczych innowacji. LPP to maszyna do szybkiego odtwarzania światowych trendów — model Zary, ale w polskiej wersji. Przez długi czas pochłaniało to największe talenty w branży. Kiedy tam pracowałam, widziałam utalentowanych projektantów poświęcających własną wizję twórczą, by dostosować się do bardzo restrykcyjnych wytycznych. Wielu od tamtej pory odeszło, a niektórzy stworzyli własne niezależne struktury. Dziś uważam, że współistnienie obu modeli jest zdrowe: Reserved odgrywa rolę ambasadora Polski w centrach handlowych na całym świecie, a niezależni projektanci ucieleśniają kulturową głębię, której Reserved nie jest w stanie wyrazić. Aby zrozumieć polski kunszt tekstylny, trzeba bezwzględnie zrozumieć te dwa ekosystemy oddzielnie.

Kulturowe wpływy na polską modę

Audrey Marchand: Jakie są głębokie kulturowe wpływy na polską modę? Skąd pochodzi jej szczególna estetyka?

Karolina Wiśniewska: To pytanie fascynuje mnie najbardziej. Polska estetyka jest wytworem bardzo specyficznej historii. Po pierwsze, dziedzictwo rzemiosła tekstylnego. Polska zawsze miała tradycję haftu, tkactwa i obróbki lnu, zakorzenioną na obszarach wiejskich — wycinanki, hafty łowickie czy kurpiowskie pozostawiły ślad w upodobaniu do geometrycznych wzorów i zdecydowanych kolorów. Następnie mamy wpływ okresu komunistycznego, który jest paradoksalny. Niedobór materiałów i importowanych modeli zmusił Polki do rozwinięcia niezwykłej kreatywności, aby dobrze się ubierać, mając niewiele. Ten zwyczaj tworzenia piękna przy użyciu niewielkich zasobów, przerabiania i nadawania rzeczom nowych zastosowań — głęboko naznaczył podejście projektantów urodzonych w latach 1970-1980. Jest też podwójny wpływ Zachodu i Wschodu, właściwy geograficznemu położeniu Polski: między Niemcami a Rosją, między północnym rygorem a zmysłowością Bałkanów. Polska moda nosi w sobie to napięcie w bardzo szczególny sposób. Daleko jej do śródziemnomorskiego baroku, ale nie jest też czystym skandynawskim minimalizmem. To coś pomiędzy, o szczególnej powadze.

Co wyróżnia polską modę w Europie Środkowej

Audrey Marchand: Czym konkretnie polska moda różni się od mody innych krajów Europy Środkowej — czeskiej, węgierskiej, rumuńskiej?

Karolina Wiśniewska: To zasadne porównanie, ponieważ często wrzuca się nas do jednego worka pod nazwą „moda Europy Wschodniej”, jak gdyby był to jednorodny blok. To błąd. Czeska moda, z nazwiskami takimi jak Jakub Polanka czy Dana Gojdičová, jest bliższa konceptualnej awangardzie — pozostaje pod silnym wpływem tradycji czeskiego wzornictwa przemysłowego i jest dość surowa. Moda węgierska jest bardziej dekoracyjna, z upodobaniem do haftów i koloru, odzwierciedlającym inne dziedzictwo ludowe. Moda rumuńska jest wciąż bardzo rozdrobniona, a niewiele marek trafia na eksport. Moim zdaniem Polskę wyróżnia połączenie pragmatyzmu i międzynarodowych ambicji. Polscy projektanci nie próbują tworzyć „polskiej egzotyki”, by uwodzić zachodnie rynki. Tworzą ubrania skierowane do międzynarodowej, miejskiej kobiety, bez folkloru. Misbhv nie podkreśla swojej polskości — to po prostu globalna marka modowa, która powstała w Warszawie. To dojrzałość, której sceny czeska i węgierska nie osiągnęły jeszcze całkiem w tej samej skali. Istotna jest również infrastruktura: Warsaw Fashion Week istnieje od 2000 roku, co zapewnia mu instytucjonalną dojrzałość, jaką może pochwalić się niewiele stolic Europy Środkowej. Dla Francuzki ciekawej polskiej kultury zrozumienie tej sceny modowej jest zresztą doskonałym wprowadzeniem do mentalności i osobowości Polek, które łączy to samo napięcie między dyskretną elegancją a silnym potwierdzaniem własnej tożsamości.

Kupowanie polskich projektów z Francji

Audrey Marchand: Jak konkretnie francuski czytelnik może kupić projekty polskich niezależnych twórców z Paryża lub Lyonu?

Karolina Wiśniewska: To łatwiejsze, niż się wydaje, nawet jeśli polskie marki nie są jeszcze fizycznie obecne we Francji w takim stopniu, jakiego byśmy oczekiwali. Misbhv, jak już mówiłam, jest dostępne na Farfetch i SSENSE — od ręki, z dostawą do Francji w ciągu 3-4 dni. Bizuu ma własny sklep internetowy, który realizuje dostawy na terenie całej Unii Europejskiej, a czas oczekiwania wynosi około tygodnia. Paprocki & Brzozowski dostarczają do Francji na bezpośrednie zamówienie, przy czym na rzeczy szyte na miarę trzeba poczekać od 10 do 15 dni. W przypadku Joanny Klimas należy skorzystać z ich strony albo paryskiego showroomu europejskiego agenta, który dwa razy w roku organizuje prywatne wyprzedaże. Najciekawszą opcją dla osoby, która nieco się na tym zna, jest zaplanowanie podróży do Warszawy w lutym, podczas Warsaw Fashion Week. Butiki projektantów oferują w tym okresie zniżki, można spotkać zespoły, obejrzeć kolekcje z bliska, a czasem zamówić specjalne projekty. Przy ulicy Chmielnej i na warszawskim Żoliborzu skupiają się butiki niezależnych projektantów — to o rzut kamieniem od największych muzeów i najlepszych restauracji. Będąc w Warszawie, koniecznie skorzystajcie z naszego przewodnika Warszawa w 3 dni — nasza trasa, aby połączyć modowe zakupy z polską kulturą.

Najważniejsze polskie wydarzenia modowe

Audrey Marchand: Na jakie wydarzenia modowe w Polsce warto przyjechać z Francji?

Karolina Wiśniewska: Warsaw Fashion Week jest oczywiście wydarzeniem, którego nie można przegapić. Odbywa się w lutym i we wrześniu, w dwóch bardzo różnych formatach. Lutowa edycja jest bardziej kameralna, skupiona na niezależnych projektantach i młodych talentach — to właśnie tam dokonuje się prawdziwych odkryć. Wrześniowa edycja ma bardziej komercyjny charakter, z większą liczbą marek mainstreamowych i liczniej obecną prasą międzynarodową. Dla miłośników tekstyliów i rzemiosła targi Cepelii organizowane w dużych polskich miastach są niezwykłym oknem na tradycyjną produkcję rzemieślniczą — hafty, tkaniny, ceramikę odzieżową. Jest też Off Fashion Fest w Łodzi, historycznym mieście polskiego przemysłu tekstylnego — dawnym Manchesterze Europy Środkowej. Łódź ma bardzo interesującą scenę undergroundową, z projektantami pracującymi w dawnych warsztatach fabrycznych. Jest mniej efektowna niż Warszawa, ale właśnie tam znajduje się obecnie najbardziej radykalna awangarda. Osobom zainteresowanym modą w szerszym kontekście kulturowym polecam połączenie Warsaw Fashion Week z wizytą w galeriach Muzeum Narodowego — kolekcja polskiego wzornictwa jest niezwykła i zapewnia doskonały kontekst historyczny do zrozumienia współczesnej estetyki.

Trendy polskiej mody niezależnej w 2026 roku

Audrey Marchand: Jakie są najważniejsze trendy polskiej mody niezależnej w 2026 roku?

Karolina Wiśniewska: W kolekcjach, które widziałam w tym sezonie, bardzo wyraźnie zarysowują się trzy trendy i są one spójne w różnych domach mody — co świadczy o prawdziwym, głębokim nurcie, a nie o indywidualnych modowych kaprysach. Pierwszy: powrót do szlachetnych i naturalnych materiałów. Surowy len, polska wełna z Tatr, bawełna organiczna uprawiana w Europie. Po latach dominacji tanich materiałów syntetycznych polscy niezależni projektanci zdecydowanie stawiają na jakość tkanin. U Joanny Klimas cała kolekcja wiosna-lato jest wykonana z lnu i jedwabiu z europejskich przędzalni. To bezpośrednia odpowiedź na obawy konsumentów dotyczące środowiska, ale również powrót do tego, co Polska naprawdę dobrze robi od stuleci, o czym świadczy bogactwo polskiego rzemiosła w dziedzinie tekstyliów i obróbki lnu. Drugi trend: wyrafinowany oversize. Bardzo szerokie kroje, przesadnie zaznaczone ramiona, otulające formy — ale opracowane z techniczną precyzją, która pozwala uniknąć niedbałego efektu. Oversize jako manifest, a nie ubraniowe lenistwo. Misbhv bardzo dobrze realizuje to w swoich kurtkach. Trzeci trend: odważny kolor. Po kilku sezonach neutralnych barw i monochromatyzmu kolekcje 2026 prezentują głębokie błękity, niemal liturgiczne czerwienie, ochry i odcienie musztardowe. Nie sądzę, by było to świadome, ale jest w tym coś przypominającego kolory polskiej flagi i tradycji ludowej — jak gdyby moda wreszcie pozwoliła sobie zaakceptować własną narodową tożsamość wizualną.

Szybkie pytania: prawda czy fałsz

Audrey Marchand: Szybkie pytania — prawda czy fałsz o polskiej modzie?

Karolina Wiśniewska: Zaczynajmy.

Prawda czy fałsz: Reserved to szwedzka marka, podobnie jak H&M. Fałsz, całkowity fałsz. Reserved jest w stu procentach polskie, zostało założone w Gdańsku w 1991 roku. Rozumiem to nieporozumienie, ponieważ Reserved ma bardzo międzynarodową estetykę, a jego metki nie eksponują Polski — to świadoma decyzja marketingowa dotycząca eksportu.

Prawda czy fałsz: polska moda kopiuje modę francuską. Fałsz, i to coraz bardziej. Był czas, w latach 1990-2000, gdy Paryż stanowił absolutny punkt odniesienia dla polskich projektantów. Dziś wschodzące pokolenie spogląda w równym stopniu ku Tokio, Seulowi, Nowemu Jorkowi czy Berlinowi. Młodzi projektanci, którym doradzam, rzadko określają się w odniesieniu do Francji.

Prawda czy fałsz: nie ma polskich projektantek uznanych na arenie międzynarodowej. Fałsz — ale to zrozumiały błąd. Lukasz Jemiol prezentował swoje kolekcje w Nowym Jorku i Paryżu. Natalia z Misbhv regularnie pojawia się na łamach międzynarodowych publikacji. Polka Dorota Goldpoint tworzy dla klientów z listy Forbes. Problemem nie jest brak talentu, lecz brak widoczności we francuskich mediach.

Prawda czy fałsz: polskie ubrania są zawsze tańsze od francuskiego prêt-à-porter. Ani prawda, ani fałsz. Reserved i marki należące do dużych grup — tak, pozycjonują się na rynku masowym. Jednak Paprocki & Brzozowski czy Deni Cler Milano należą do segmentu francuskiego luksusowego prêt-à-porter. Płaszcz Joanny Klimas kosztuje tyle samo co płaszcz Rouje lub Sézane. Jakość jest porównywalna.

3 rzeczy, które warto zapamiętać z tego wywiadu

1. Polska moda niezależna istnieje, nadaje się na eksport i jest dobra. Misbhv, Paprocki & Brzozowski, Bizuu, Joanna Klimas — te nazwy zasługują, by znaleźć się w notesach francuskich kupców i dziennikarzy, tak samo jak belgijskie czy duńskie marki, które wymienia się z szacunkiem.

2. Reserved to nie cała polska moda — ale jest jej przemysłowym motorem. Grupa LPP uporządkowała cały sektor i wykształciła pokolenie specjalistów branży tekstylnej. Wyłaniający się dziś niezależni projektanci często przeszli przez tę szkołę, zanim się od niej uniezależnili. To nie opozycja, lecz łańcuch.

3. 2026 to właściwy moment, by zainteresować się polską sceną mody. Zanim Paryż i Mediolan oficjalnie ją „odkryją”, zanim ceny wzrosną, zanim we Francji pojawi się więcej butików — przed ciekawymi świata osobami, które chcą wyprzedzić trend, otworzyło się okno możliwości. Wrześniowy Warsaw Fashion Week jest najlepszym punktem wejścia.

Aby pogłębić wiedzę o współczesnej polskiej kulturze i historii jej przemysłów kreatywnych, zapoznaj się z materiałem poświęconym polskiemu kunsztowi tekstylnemu i bieliźnie.

Warto wiedzieć — Polska niezależna scena mody przeżywa eksplozję popularności.

Podsumowanie w skrócie

Najważniejsze kwestie do zapamiętania

• W 2026 roku do najbardziej wpływowych polskich niezależnych projektantów należą Paprocki & Brzozowski (konceptualne couture), Bizuu…
• Polska moda łączy silne dziedzictwo tekstylne (wysokiej jakości len i wełna, tradycja stolarskiego kunsztu odzieżowego) z…
• Sklepy internetowe projektantów zazwyczaj realizują dostawy w UE.
• Tak, całkowicie. Reserved to flagowa marka grupy LPP, założonej w 1991 roku w Gdańsku przez Marka Piechockiego i Jerzego Lubiańca.
• W 2026 roku w polskiej modzie wyraźnie zarysowują się trzy trendy: powrót do naturalnych materiałów (len, wełna, bawełna…